Dot û Dayîk, nabe ku mafên wan bêne xwarin

Ji boyî bidawîanîna nivîsandina Projeya yasaya pergalên kesayetiyê

ji aliyê birêz Mîr Tehsîn Beg, serokê Civata Ruhanî ya Êzidiyan ya

bilind, di 23.11.2007 an daxwiyaniyek belav bû.

Di wê daxwiyaniyê de dozê li keşayetên rewşenbîr, serokeşîr û

muxtaran dike, ku rapirsînekê li ser van herdu xalên jêrîn çêkin:

1- mafê jinê ji bermayê (mîras)

2- Qelen / Next

Di baweriya me de, ev proje bi vî rengê ku hatiya pêşkêşkirin, maf û

kerameta Jina Êzîdî binpê dike.

Ji ber nivîşandina YASAYA PERGALÊN KESAYETÎ ne ji erk û pîşeyê

ENCUMENY RÛHANÎ ye, her weha şêweyê ku ji bo rapirsînên hatiya

kirin şêweyekî ne yasayî ye, û nayê pejirandin.

Belê nivîsandina vê yasayê ji erk û pîşeyên Qanûnzan, Oldar, Nivîskar,

Rewşenbîr û Afretê ye.

Di vî warî de gereke em bi mêranî dirkêniyê bikin ku hîna pir girdiş û

seqayê me yên olî û civakî hene ku dibin kelem li pê؛iya pê؛kevtin,

danûstandin û guncandina me bi civatên din re.

Tevlî van pirsgirêkên bingehîn ku me li jêr destnîşan kirin, di vê

daxwiyaniyê de nehatiya eşkere kirin, gelo ev YASA wê tenê ji bo

Êzîdiyên Iraqê be, yan jî ji bo tevaya Êzîdiyan be?

Ev proje bi vî rengê ku hatiye nivîsandin û pêşniyar kirin li dijî peyman û

yasayên mafên merovan yên navnetewî ye, yên mîna (peymana

nêvdewletî ya mafê merovan ya 10. kanûna yekê 1948 an) û

(peymana nêvdewletî ya nehêlana sercem şêweyên cudahiya dijberî

afretê 03. Êlûna 1981) û hemî peymanên din yên nêvdewletî di vî

warî de.

Encama van dîtin û sedemên jêrîn em van pêşniyazên jêrîn dikin:

1- ji ber ku şêweyê lihevkirin, nivîsandin û nerîneke Êzîdiyan ya

hevbeş û yekgirtî tune ye, gereke ev proje bê rawestandin.

2- Pêwîst e lêvegerek ji damezrandina û erkên ENCUMENA

RUHANÎYA BILIND YA ÊZÎDIYAN bête kirin, û ev Encumen bi

şweyekî şristanî nûh û li gor rewş Êzîdiyan ya îroyîn bête

damezrandin.

3- Rêlibergirtina parçebûn û bêtifaqiya di nav civaka Êzîdî de, û

Danîna sînorekî ji bo mal, komel, bingeh û saziyên êzîdiyan yên ku

Êzdayetî û Êzîdiyan ji bo berjewendiyên xwe yên kesayetî û siyasî

bikartînin. Ji ber vê yekê, em başdibînin ku hemî komel, bingeh û

saziyên êzîdiyan di Encumenekî siyasî civakî, û rewşnbîrî

berfereh û yekgirtî de xwe hel bikin.

4- Damezrandina saziyeka Êzîdî yekgirtî ya ragihandinê dibin

çavdêriya Encûmena Êzîdiyan ya bilind de.

5- Nivîsandina YASAYA PERGALÊN KESAYETÎ dibin çavdêriya

Encumena Êzîdiyan ya bilind de.

6- Gereke ked, xebat û rola nivîskar û Rewşnbîrê Êzîdî newê

jibîrkirin û pişguhkirin, ji ber di vê dema bûrî de diyar bû ku

dengê vî rewşnbîr û nivîskarî ji dengê gelek sazî û komelan

bilindtir û bihêztir e.

7- Pirsa mafê jinê û parastina kesayet û kerameta wê êdî ne tenê

pirseke merovanetî ye, belê di pileya yekemîn de pirseke Yasayî

ye, ji ber vê yekê, ji me hemiyan tê xwestin ku em pişgirî û

alîkariya afretê û mafên wê di hemî waran de bikin, û em wek

Komela Kaniya Sipî bi hemî reng û awayan li dijî Qelen in û li

dijî ( firotin û kirîna Afretê ne).

Komela Kaniya Sipî, Komeleke rewşnbîrî, civakî û sivîl e, li gor

zagonên Dewleta Almanya federal û demokrat hatiya damezrandin, û kar û xebatê ji bo Êzidiyan û merovanetiyê bi gişî dike.

Her weha Komela Kaniya Sipî endama “Saziya Bergiriya Navnetewiya”.

Ji ber vê yekê û ji ber van dîtin û sedemên ku me di li jor destnîşn kirina,

em ji hemî kesî re ne razîbûn û ne erêtiya xwe li ser vî projeyî diyar dikin.

U em naxwazin bibin hevpar û alîkarê wan kes û aliyên ku mafê jinê

binpê dikin.

Parastin û berevaniya ji mafê Jin û zarokê gava yekemîn e, ber bi

demokratîkirin û pakirina komelgehên ku dixwazin bi demokratî, azadî

û aştî bijîn.

Siyaseta cudahiyê, rêxweşirin û belavkirina “çanda nêr” û hemî rengên

din yên dijiminatiyê û bêparkirina ji maf, ku li dijî afreta Êzîdî tê

bikaranîn, qet naguncin li gor têkst û diwayên me yên Dînî yên Pîroz.

Ew kes û aliyên ku Dîn ji mebest, niyaz û zilma xwe ya li ser afretê re

bikartinin û dikin behane, merov in ji pêşetinên şristanî û rojane ku di

vê serdema me ya nuha de, çê dibin, pir dûr in, û pirsgirêka herî mezin di

vî warî de, li ser astê Êzdayetiyê, ew e, ku rêxistinên mafê afretê yên sivîl

tune ne.

Her weha bi vê boneyê, em gazî hemî rêxistin, sazî, komel û bingehên

Êzîdiyan yên ku hetani nuha bêdeng man e, ku dengê xwe bilind bikin, û

ji bo rawestandina vî projeyî bibin alîkarê me.

Ji bo xwendina daxwiyaniya ENCUMENA RUHANÎ YA BILIND YA

ÊZIDIYAN hun dikarin serdana vî link ê jêrîn bikin:

http://www.lalishduhok.org/modules.php name=News&file=article&sid=

3323&mode=thread&order=0&thold=0

Têkilî bi Komela Kaniya Sipî ya Rewşnbîrî û Civakî li

Bielefeld Almanyayê bi vê rêye dibe: www.kaniya-sipi.de û

info@kaniya-sipi.de – kaniyasipi@gmail.com – kaniya-sipi@hotmail.de

Zarathustra News – zarathustra_news@comhem.se

Eger lı we tundi dıbe, lı me bı gerın!

Komelên ku tekoşinê lı hemberi tundi a lı ser jınan dıkın, Pırsgehê şaredariya, Komisyonên mafê jınan ê baroyan, Pırsgehên malbati kû gırêdayê Saziyên Arikariyên Civaki û Komela Parastına Zarokan… Bı hêviya kû hun tunditiyê ne binin.

Kadınla yönelik şiddetle mücadele eden kadın örgütleri, belediyelerin danışma merkezleri, baroların kadın hakları komisyonları, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu’na bağlı aile danışma merkezleri rehberi… Şİddete uğramamanız dileğiyle…(İstanbul) - Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu’na ait (SHÇEK) il müdürlükleri SHÇEK ilçe müdürlükleri “Alo 183″ Sosyal Hizmetler Kadın ve Özürlüler Çağrı Merkezi. Alo 183′le illerdeki SHÇEK Aile Danışma merkezlerine ulaşmak mümkün. Adana Çukurova Üniversitesi Kadın Sorunları Araştırma Merkezi Tel: 0 322 338 60 84/23 08 Kırçiçeği Kadın Derneği Küçük Dikili beldesi, Seyhan Tel: 0 536 734 39 26 e-posta:dikilikircicegi@yahoo.co.uk Adana Barosu Kadın Hukuku Komisyonu Tel: 0 322 351 21 21 – 0 322 359 49 88 Adıyaman Kadın Merkezi (KA-MER) Atatürk Cad. Havuzbaşı Apt. Kat:2 No: 1 Belediye karşısı Tel: 0 416 213 42 21 Ankara Kadın Dayanışma Vakfı Mithatpaşa Cad. No:10/11, Sıhhiye Tel: 0 312 430 40 05 – 0 312 432 07 82 e-posta: kadindv@yahoo.com.tr KIRK ÖRÜK Kadına Yönelik Şiddetle Mücadele Kooperatifi Gazi Mustafa Kemal Bulvarı, 14/4 Kızılay Ankara Tel: 0 312 22922 91, Ankara Barosu Kadın Hakları Kurulu Tel: 0 312 311 51 15 Antalya Kadın Danışma ve Dayanışma Merkezi Şarampol cad. 106. sok. Sezer apt. no:2/4 Tel: 0 242 248 07 66 e-posta: hicrankarabudak@hotmail.com Balıkesir Küçükkuyu Kadın Dayanışma Merkezi Tel: 0 286 752 68 63 – 0 286 217 18 20 Batman Kadın Merkezi(KA-MER) Aydın Aslan Cad. Pınarbaşı Mah. No: 61 Tel: 0 488 213 96 77 Fax: 0 488 214 73 49 e-posta: batmankdm@hotmail.com – batmankdm@yahoo.com SELİS Belde mah. 3245 sok. şevket başak cami bitişiği Tel: 0 488 221 05 24 e-posta: batselkadin@mynet.com Bingöl Kadın Merkezi (KA-MER) Saray Mah. İşgören Otomotiv yanı Temel yapı karşısı Düzağaç Tel-fax: 0 426 214 50 01 e-posta: kamerbingol@superonline.com Çanakkale Kadın El Emeğini Değerlendirme ve Kadın Danışma Merkezi (ELDER) Cevatpaşa mah. Celal Atik sk. Kent Apt. K.1 D.2 Tel: 0 286 217 06 03 e-posta: elder17@mynet.com Diyarbakır Kadın Sorunları Merkezi (DİKASUM) Gazi cad. Ulu cami yanı, eski belediye binası, kat: 2 no: 2 Balıkçılar başı Tel: 0412 228 56 84 Yenişehir Belediyesi Kadın Eğitim- Psikolojik Danışmanlık ve Rehabilitasyon Merkezi (EPİDEM) Vilayet arkası lise cad. sanlı apt. no:7 Tel: 0 412 223 51 20 e-posta: epidem@mynet.com Başak Kadın Kooperatifi Girişimi Selahattin Eyyubi mah. Aydın Arslan bulvarı Yılmazoğulları apt. no:1 Tel: 0 412 237 46 39 e-posta: basak_diyarbakir@mynet.com Kardelen Kadın Evi Hatboyu cad. tüm memurlar sitesi A blok no: 1-2 Bağlar Tel: 0 412 233 83 90 e-posta: kardelenkadinevi@mynet.com Kadın Merkezi (KA-MER) Tel: 0 412 228 10 53 Selis Kadın Danışmanlık Merkezi Kurt İsmail paşa 7. sokak orkide apt. 1/3 ofis Tel: 0 412 224 77 28 e-posta: seliskadin@mynet.com Diyarbakır Barosu Kadın Hakları Danışma ve Uygulama Merkezi Tel: 0 412 224 44 41 Elazığ Kadın Merkezi (KA-MER) İzzet Paşa Camii Arkası Polatlar-2 İş Merkezi Kat:4 No:4 Tel: 0 505 229 98 53Giresun Giresun Barosu Kadın Hakları Komisyonu Tel: 0 454 516 33 35Hakkari Kadın Merkezi (KA-MER) Kayacan Cad. Özel İdare Karşısı Cindioğlu Apt.1/1 İstanbul Küçükçekmece Belediyesi Kadın Sığınağı Tel: 0 212 411 07 77 /Beyaz Masa İstanbul Kadıköy Belediyesi Kadın Sığınağı Tel: 0 216 414 38 61 Mor Çatı Kadın Sığınağı Vakfı Tel: 0 212 292 52 31 Gözaltında Cinsel Taciz ve Tecavüze Karşı Hukuki Yardım Projesi Kuloğlu mad. Turnacıbaşı sk. Fikret Tuner İşhanı, no:55/57 K. 2 Beyoğlu Tel: 0 212 245 45 93 – 0 212 245 45 94 e posta: lemanyurtsever@hotmail.com Kadınlarla Dayanışma Vakfı (KADAV) Tel: 0 212 251 58 50 – 0 212 251 58 51 Şahmaran Kadın Merkezi Ümraniye Tel: 0 216 573 74 33 İstanbul Barosu Kadın Hakları Uygulama Merkezi Tel: 0 212 292 77 39 / 293 00 45 (Avrupa yakası) Tel: 0 216 414 68 53 / 414 68 43 (Anadolu yakası)İzmir Bornova Belediyesi Kadın Danışma Merkezi Tel: 0 232 461 47 94 Ege Kadın Dayanışma Vakfı (EKDAV) Tel: 0 232 446 32 23 Karşıyaka Kent Meclisi Kadın Dayanışma Merkezi Tel: 0 232 330 58 18- 0 232 368 22 74 Aliağa Belediyesi Kadın Sığınağı Tel: 0 232 616 19 80 Dahili:42 İzmir Barosu Kadın Komisyonu 1456 Sokak No:16 Barohan K:6, Alsancak Tel: 0232 463 00 14 İzmir Barosu Aile İçi Şiddete Karşı Çalışma Grubu 1456 Sokak No:16 Barohan K:3/309 Merkez: 0 232 463 00 14 Dahili: 247 Grup: 0 232 465 34 25İzmit Kadın Sığınağı Tel: 0 262 322 17 91 – 0 262 322 39 82

3-Jiyan, azadî û ewlekariya kesane mafê her mirovî ye. 

4-Ti kes nikare weke kole an jî evd were dîtin. Hemû babetên koletiyê û bazirganiya koleyan qedexe ye.

5-Nabe ku li tu kesî eşkence û zilim were kirin, ceza were dayin an jî rûmeta wan were şikandin.
6-Li ku dibe bila bibe herkes xwedî maf e ku keseyatiya wî a hiqûqî were naskirin.
7-Li hember zagonan herkes wekhev e û ji sûdwergirtina zagonên parastinê xwedî mafên hevpar e. Herkes li hember hemû kiryarên cudatiyê yên li dijî vê danezanê û li hember hemû tevgerên sorkirina vê cudatiyê xwedî mafê wekhev yê parastinê ye.
8- Herkes li hember tevgerên li dijî mafên wî yên bingehîn yên ku bi zagonan hatiye dayin, ji bo parastina heq û hiqûqê, dikare serî li dadgehên netewî yên têkildar bide.
9- Tu kes bê tawan nikare bê girtin, binçavkirin û misextkirin.
10- Herkes ji bo maf û berpirsiyariyên xwe an jî, ji bo tawanbariyek li dijî xwe, mafdar e ku danistina wî di dadgehek serbixwe de bê dîtin û bi awayekî durist û vekirî bê mahkemekirin.
11-Her mirovekî bersûc, bi şertên ku hemû derfetên xwe yên parastinê hatibe dayin bê darizandineke eşkere, sucên li ser wî nayê erêkirin. Heta ku iddiayên li ser wî bi awayê hiqûqî neyê îspatkirin ew kes bê sûc û guneh e.
Ti kes ji ber kiryarên li gorî hiqûqa netewî û navnetewî ne sûc be nikare were mahkûmkirin. Di dema pêkanîna sûcekî de ji cezayê qanûnî yên wê demê girantir nikare bê cezakirin.
12- Ti kes nikare bi awayekî kêfî, dest bavêje jiyana taybet a mirovekî, malbata wî, xanî an jî mafên wî yên agahdarî û danistandinên wî bibe û bi şan û şerefa wî bilîze. Herkes mafdar e ku li dijî vê yekê bi zagonan xwe biparêze.
13- Mafê herkesî heye ku li ser xaka dewletekî bi serbestî bigere û cihê jiyana xwe hilbijêre. Her mirov welatê wî jî têde dikare terka her walatî bike an jî şûnde vegere.
 14- Her mirov xwedî maf e ku li hember zulmê li welatekî din bi penaber be û penabertiya wî were naskirin. Ev maf ji bo sûcên ne ramyarî an jî tevgerên li dijî armanc û prensîbên Netewên Yekbûyî nikare were îdîakirin.
15- Her mirov mafdar e ku bibe hemwelatiyê dewletekî. Mafê mirov yê hemwelatiyê û guhertina hemwelatiya dewletekî nikare bi awayekî kêfî were astengkirin.
16- Her jin û mêrên ku di temenê zewacê de ne, bê astengkirina di warê nijadî, hemwelatî û olî de mafdar e ku bizewice û mala xwe ava bike.
Jin û mêr di zewacê de, di wexta malbatî de û di jihevveqetandinê de xwedî heman mafan in.
Malbat endama bingehîn a civakê ye ; mafê wê heye ku ji aliyê civakê û dewletê were parastin.
17- Her mirov maf heye ku bi sere xwe û bi kesên din re bibe xwedî mal û mulk.
18- Mafê her mirovî a fikr û raman û azadiya olî heye. Her wiha maf heye ku ol û baweriya xwe biguhere û vê yekê bi serê xwe an bi civakî bi awayekî taybet an eşkere hîn bike, pêk bîne û bi îbadet û ayînan eşkere bike.
19- Her mirov xwedî mafê eşkerekirina fikr û ramanên xwe ye. Bi vî awayî ti kes nikare ji ber fikr û ramanên xwe were rehtkirin. Her wiha mafên mirovan heye ku bê sînorkirinê ; bi her hacet, rê û rêbazan li zanist û ramanan bigere, bi dest xe û belav bike.
20- Mafê her mirovî heye ku bi armancên aşitiyê li hev kom bibin û mafên wan heye ku beşdarî komelekê bibin. Ti kes nikare ti kesî bi darê zorê beşdarî komelekê bike.
21- Her mirov maf heye ku bi awakî rê û rast an jî bi nûnerên xwe yên hilbijartî tevlî birêvebirina welatê xwe bibe. Her mirov di warê sûdwergirtina xizmetên gelemperî de xwedî mafên hevpar in. Çavkaniya irade ya desthilatdariyê gel e. Ev îrade bi mafê dengdayinên bi dizî an eşkere û bi hilbijartinên durist tê avakirin.
22- Wekî endamê civakê her mirov xwedî mafên ewlekariya civakî ye û xwedî mafên ; aborî, civakî û çandî yên ku, ji bo pêşvebirina kesayeta wî û rûmeta wî zarûrî ye. Herkes dikare biberçavanîna sazî û çavkaniyên dewletan û bi hewldanên netewî û bi hevkariyên navnetewî ji van mafan sûd werbigire.
23- Mafê her mirovî a xebatê, a hilbijartina pîşeya xwe, şert û mercên baş û adîl a şolê û mafê parastina li hember bêkariyê heye. Mafê herkesî heye ku ji bo heman karî heman heqî bigre. Mafê her mirovê xebatkar ; ji bo xwe û malbata xwe, ji bo avakirina jiyaneke birûmetm sûdwergirtina mafên civakî û bidestxistina heqekî têr û adil heye. Maf heye ku; herkes ji bo parastina berjewendiyên xwe sendîka ava bike û beşdarî sendîkayekê bibe.
24- Mafê her mirovî ê bêhndanê, ê şadbûnê û bi taybetî jî ê hilbijartina saetên xwe yên kar û tatîlên bi heq heye.
25-Mafê her mirovî yên; xwarin, cil û berg, xanî, xizmetên tenduristî, û xizmetên gelemperî hene û mafê wî û malbata wî heye ku di nav jiyaneke xweş de bijîn. Mafê her mirovî heye ku ji ber sedemên bêkarî, nexweşî, bî man, pîrtî an jî ku bê irada xwe ji derfetên debariyê mabe dikare ji ewleyên civakî sûd werbigre. Dayik û zarok mafên wan hene ku bi pêşanî îhtimam û alîkariyê bibînin. Hemû zarok dixwaze bi zawac û dixwaze bê zewac werin dinyê ji yek mafên ewlayî yên civakî sûd werdigrin.
26-Mafê her mirovî a perwerdebûyinê heye. Perwerde belaş e, kêmanî di merhala dibistana sereke de divê wisa be. Dibistana sereke mecbûrî ye. Divê herkes ji perwerda teknîkî û pîşeyî sûd werbigre. Divê Perwerda bilind ji bo herkesî gorî pîvanên kapasîte û serkeftinên wan hevpar û vekirî be. Divê armanca perwerdê pêşveçûna kesayeta mirov, mafên mirovan û xurtkirina hurmet dayina azadiyên sereke be. Divê di nav hemû netew, nijad û olan de ; xweşbîniyê û dostaniyê han bide û divê xebatên Netewên Yekbûyî yên ji bo parastina aşitiyê bi pêş ve bibe. Dê û bav maf hene ku perwerda zarokên xwe hilbijêrînin.
27-Her mirov mafdar e ku bi serbestî tevlî jiyana çanda civakî bibe, dilê xwe bi berhemên hunerî şad bike, ji peşveçûna zanistî û nîmetên wê parbigre. Her mirov xwedî maf e ku berhemên xwe yên zanistî, wêjeyî û hunerî, ji aliyê maddî û manevî ve bi parêze.
28-Her mirov xwedî mafê civak û nîzamek navnetewîye ku maf û azadiyên di vê danezanê de hatine daxuyakirin pêk bîne.
29-Ji bona ku mirov bibe xwedî kesayeteke serbest û pêşveçûneke timam pêk bîne, divê li hember civaka ku têde dijî, berpirsyariyên xwe bi cih bîne. Gava ku mirov, maf û azadiyên xwe pêk tîne, bi tenê ji bona paraztina mafên mirovên din, ji bo ahlaq, nîzama gelemperî, û dilşadiya civakî ji bo pêkanîna civakeke demokratîk bi zagonan tê astengkirin. Ev maf û azadî bi tu awayî li hember armanc û prensîbên Netewên Yekbîyî nayê bikaranîn.
30-Ti xalên vê danezanê, maf û azadiyên têde hatine daxuyakirin, ji aliyê ti kom, ti dewlet û ti kesî, nikare bê rûxandin, ev yek nayê parastin û bi tı awayê mafdayina ramana rûxandinê nikare bê şîrovekirin.