ŞOPA ZENGILÊ DIL (Xizan Şîlan)

Min çavên xwe kiribûn qelem û firçe, dilê wê jî tabloya spî. Min firçeya xwe li ser tabloya spî digerand;
Wêneyê baxê gula sor; li gulîstana biharan dibişkivîm û bi bêhna qurnefîlan ber bi wê ve difûrîm.
wêneyê stêrkan; li koretariya şevereşên xewle di gerdûna nava xwe de dibiriqîm û ber bi wê ve dixuricîm.

BALCAN (Xizan Şîlan)

Wekî ku ez bûbûm mehkûmê girtîgehê, pêş ve û paş ve diçûm û dihatim. Qey tu dibê ez bûbûm çerxa feleka demsalên bedbext û li derdora xem û xeyalên xwe yên bi canêş dizivirîm, di navbera çar dîwarên zîndana odê de

WERIN JI MIN BIPIRSIN (Xizan Şîlan)

keser û nalîna
li ser dilê çemê qeşa girtî
hêrsa pêlên bahoza
hinavên dîn û har
xemgîniya şewqa finda lerzok

ŞEVEREŞÊN SÊWÎ (Xizan Şîlan)

bi lerza tiliyên bedenê kor
kulîlka xeyalên çilmisî
ji nû ve
dibişkivînim

PÊJNÊN LAŞÊ MIRÎ (Xizan Şîlan)

ez
li seqema zivistanên xopan
dergevanê ber deriyê
asoya havîngehên te me
di fala qehweya esmer de
li şewqa rûyê te yê fîncanî