Her gece, gecenin geç saatlerine kadar web sayfalarındaki yazıları okurum.Bilgisayarı açtığımda ziyaret ettiğim ilk adresler Kurdinfo, Net Kurd , Rojname, Nefel, Rizgari vb. gibi kürt web siteleridir.Son olarakta türk medyasına bakarım.

Bu gecede aynı işi yaptım.
Kurdinfo ‘ yu açmadan, www.kurdinfo.com dan bana gelen e-maili okudum. Apê Vildan’ nın Kurdinfo daki yazısıydı. Bilgisayarımın yazım dili isveç çe olduğu için çoğu harfler bozuk çıkmıştı, Kurdinfo yu açtim yazıyı yeniden okudum.

Xalê Vildan’ nın bu yaziyi neden yazdığını Zerdüşt adina yemin ederimki anlamadim!
Xalê Vildan niye böyle (öfkeli) bir yazi yazma ihtiyacını duydun?

Yazın da Mehmet ORUÇ’ un arkadaşın olduğunu yazıyorsun, peki Paşa ve Erdem senin düşmanların mı? Senin de içinde olduğun şirin DDKD mizin içindeki yüzlerce insanın gönül arkadaşı olduğunu sayıyor ve kabul ediyorum. Bu gelenekten gelen ve yaşı benden büyük olanlara halen abi kelimesinin dışında bir kelime ile hitap ettiğimi hatırlamıyorum.

Eğer ki Paşa, Erdem de senin dostlarınsa bunların geç te olsa Mehmet ORUÇ’ la ilgili yazısına niye öfleleniyorsun? Yoksa eleştiri ve savunma yapılacaksa bunun hakkını yalnızca kendinde mi buluyorsun?

Senin dışında yada müsadeni almamış bir kimse yazı yazamaz ve eleştiride bulunamaz mı? (yarebî tobe tobe)

Mehmet ile ilgili Yekbun’ un yazısını gösteriyorsun.
Yekbun kadar Paşa’ nın da Erdem’ in de, benim de ve daha yüzlerce insanın dostu değilmiydi Mehmet ORUÇ?

Her insanın kendi özgür iradesiyle arkadaşını anması, geçte olsa hatirlamasi, bir yazıyla da olsa işlemesi seni sevindirmeliydi diye düşünüyorum.

Genç yaşına rağmen… Geçmişi iyi-kötü yanlarıyla değerlendirmek ve bakmak lazım. Yoksa işine gelen yeri cımbızlamak diğerine kılıç kuşanmak Xalê Vildan senin işin olmamalıdır.

31/08/2008
Sakip Brodrej

Diyarbakır gezinimlerim sonrası edindiğim izlenimler oldukça düşündürücü olduğundan bu yazıyı yazma gereği hissettim. Çünkü şehir, sadece sağlıklı insanlar için imar edilmiş gibi… Sağlıklı insanlar dışında kalan bedensel engelliler, diğerleri olarak sınıflandırılmakta; çünkü bedensel engelli insanlarımızın bu şehirde rahatça hareket edebilecekleri bir ortama ve bu ortamın oluşturulması için gerekli herhangi bir çalışmaya rastlamadım.

Uçaktan indiğimden beridir düşündüğüm en önemli şey, bir şehirde hem de Diyarbakır gibi milyonluk şehirde ne kadar engelli insanın yaşadığı ve bu insanların kendi günlük yaşamlarını nasıl idame edebildikleridir.

Hiçbir binada engelliye uygun rampa asansör göremedim, hiçbir kaldırımın iniş çıkışında uygunluk , hiçbir dükkanda bedensel engelli bir insanın kendi kendine girip çıkacağı uygunlukta kapı ,rampa göremedim; belediye kuruluşlarında özürlüye uygun (ki Büyükşehir Belediyesi’nin önündeki sözde rampa ancak tankla çıkılabilecek uygunlukta) bir yapılaşma yok. Hatta acil hayati önemde olan sağlık kuruluşları(hastane, sağlık ocağı vb.) bile bedensel engelli insanlar düşünülmeden yapılmış.Tabi bu örnekleri sayfalarca uzatmak mümkün; ama benimki kıssadan hisse…

Sayın Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Başkanı Osman BAYDEMİR! Ben Diyarbakır’a, memleketime, engelli bir çocuğumla gelip yerleşmek istersem burada yaşayabilecek miyim? Gereken sosyal ve sıhhi hizmetlerden faydalanabilecek miyim?

Sız, bedensel özürlü bir çocuğa sahip olsaydınız Diyarbakır’ı bedensel engelli bir insan için bu kadar çekilmez yapar mıydınız?

ZERDUST aşkına büyük sloganları bırakıp en basit insani gerek ve hizmetleri Osman Başkan’ımız ne zaman düşünecek acaba?!

24/07/2008
Sakip Uzun