Ferîd û “serokê netewî” (Paşa Brodrej)

Ev resma ji aliyê kek Zîya Avcı gihîşt destê min, ji wî ra spaziyên xwe pêşkêş dikim. Li gor agahdariya ku wî da min, ew ya di xelasiya sala 1969 an yan jî destpêka sala 1970 an da hatiye kişandin.
Wî demê DDKO(Komeleya Kultura Şoreşgerên Rohilatî)ya Enqereyê hatibû avakirin.

Leopoldê duduyan û artêşa tirkan!

Tiştên ku Leopold bi serê kongoyiyan dianî, bi sedsalane dewleta Tirkiyê a “modern” û mixabin kolonyalîst û artêşa wê ya ku kurdan wekî mirov nabîne û naxwaze bibîne, bi serê kurdan de tîne.

Keynekî mi rê vato “şekerim”.

Ji gotina “bê çiyayayan hevalên kurdan tuneye” mirov dikane gelek înformasyonên girîng û fireh derîne.A yekê; di Kurdîstanê da çiya hene.Hevalên kurdan tuneye.Li hember dijminan tu kes li wan pişt derneketiye.Tu kesî heqê wan neparastiye.Tu kesî dilê xwe bi wan neşewitandiye.

Zilamê 158 cm.

Zilam ji bejna xwe qet ne razî bû. Ji qama xwe ya kin gelek eciz dibû û zehf li ber xwe diket. Bi hebûna Xwedê bawerî nedikir, lê cardin jî ji xwe ra digot;

Pêşî hurmet!

Ez jî li hefsxana numre 5 a Diyarbekirê raketim. Xortaniya min li wê derê tarûmar kirin, pêşerojên min li wê derê serûbin kirin.
Bêhejmar heval û nasên min li wê derê hatin kuştin.

“Vebûna kurdî”

“Vebûna kurdî” a ku ixtidarê daye ber xwe rojeva sîyasetê ji kok ve guherand. Niqaşek fireh, him li Tirkiyê û him jî li Kurdîstanê roj bi roj fireh dibe. Ev niqaşa ji bo her kesî baş û hewceye. Di civatek normal da, di atmosferek demokratîk da, mirov her babet pirsên xwe bi axiftin, niqaş û lihevhatinan çareser dike

Hêdî hêdî!

Tu ji bo çi naxwazî kurd qedera xwe tayin bikin?
-Bi qeneata min; qedera xwe tayinkirin, yan jî li pê xeyala Kurdîstanek serbixwe meşandin, bê xwîn û mirinê tiştek din naîne. Şerê çekdarî yê sî salan, zilma dewletê û cerdevanan, qetliamên jîtemê, valakirin û şewitandina gundan, koçberî û xizanî hal di xelkê da nehîştiye

Çoplixa diya min

Diyarbekir germ e, xwûdan e, bêhn e. Bêhna kebabê ji aşxaneyan, bêhna çopan a kuçe û kolanan, dixana kamyon û erebeyan, xwûdana laş û lingan bi hev ra tev li ser bajêr û li nav bajêr hukma xwe diajon…

Li Ser Fîlmê Dokumanter yê Hefsxaneya Numre 5.

Hefsxaneya Numre 5. trajedeyeke însanîyetê bû, ku li wir hemî alî û taybetîyên mirovahîyê bi kûrahî û firehiya xwe xwuya kirin. Taybetîyên ku mirovan dikin mirov yan jî mirovan dikin hov, di her şev û roja wê hefsxaneyê da hatin hemberî hev, dan ber hev û bi hev ketin. Lê piştî şerekî dirêj, dijwar û xwînî mirovahî bi ser ket.

Di edebiyatê da nivîskar û xwendevan

Gelo ji bo çi mirov dinivisîne? Bersîva normal ev e; nav û deng û pere. Ji bo mejbûriyetê jî mirov dinivisîne. Tenêbûyin, cîyekê teng, bûyerên trajîk û hwd

Ceneta Singo (Pasa Brodrej)

Çavên wê kesk, gepên wê weke sêvan sor bûn. Diranên wî yên pak û sipî di navbera lêvên wê yên şikilxweş da weke sedefan diçirûsîn. Te digot belkî, hema rastanrast ji cenetê derketibû der..

Kera Reben (Paşa Uzun)

Çi navdar û çi jî ne navdar aqilmend, sîyasetmend, muteahît, abûqat, meyandîs, şexsîyet û mexsiyetên kurd di malparên kurdan yên înternetê da evqas xwe gur dikin ku, wekî tekerên trênan yên li ser rêhesin, ji ber pênûsên wan çirûskên agirê difirin.

Ew û Newroz (Paşa UZUN)

Tifangên wan, demançeyên wan, tanq û topên wan, teyarên wan tûnebûn.Mixalefeta ku li wan xwedî derketa nemabû.Rêxistên û partiyên ku wan biparêzin nemabûn.Ji bo piştgiriya wan meş, mitîng û protesto çênedibûn.Ji bo parastina wan bi sedan abûqat neketibûn dorê.Ew tenê bûn, ew tenê mabûn.

Bîr û avkaniyên Swêrega kevn VIII (Paşa Uzun)

Li filan kuçeyê bîrekê avê hebû. Li ser wê bîrê ji her nifşî û ji her emrê qîz û jin digihîştin hev, bi hev ra diaxifîn, qeybet dikirin, qerf û henek dikirin, şer dikirin, porê hev dikişandin. Bi dewlan ji bîrê av dikişandin, herdu satilên xwe bi avê tije dikirin û bi barên xwe yên gran ve dimeşiyan û diçûn mal

Wê gavê ew ê huzûr bibînin (Paşa Uzun)

Di bîranîna Necmettîn da qisekirin min yan jî qisekirina Ahmed û Mahmed tu tiştek îfade nake, zêde bi mane û girîng nîne. Bi gotinan, mirov nikare şehîdan bike şehîdên Kurdîstanê. Ji ber ku li ortê Kurdîstan tuneye.

Kuçeya Sêvan(Elmalı Sokağı) -Paşa UZUN-

Navê kuçeya ku Ferîd li mezin bûbû, “Elmali Sokagi” bû. Ger em wê navê tırkî wergerînin kurdî, dibe kuçeya Sêvan. Eslê xwe da navekê xweş û bi mane ye.Ji ber ku sêv sembola ilmê ye.

Ronakbîr(*) – Paşa Uzun-

Bêguman di her civatê da babet babet ronakbîr hene. Yên ku ez dixwazim behsa wan bikim, ronakbîrên tevgera kurd in. Ew ên ku dixwazin bi fikir û dîtinên xwe li ser civata kurd tesîr bikin û wan bikşînin nav tevgara kurd.

MEXSED? (Paşa Uzun)

Madem uslûba min cihê ye, madem sedemên min cuda ne, madem zimanê min kurdî ye, madam te nivîsara min bi temamî ne nirxandiye, ji bo çi te navê min bi nivîsara xwe ve zeliqandiye, ez tênagîhîjim.

Tolerans, Suîkast û Mehmed Oruç (Paşa Uzun)

Tolerans gotinekê latînî ye, mana wê tehemûl e. Bi îhtimaleke mezin tehemûl jî bi erebiye, di vê nivîsara xwe da ez ê gotina toleransê tercîh bikim û bi kar bînim

Qalixênberfê yên Siwêregê- VI(Paşa Uzun)

Di salên 1960an da li Siwêregê zêde berf nedibarî. Gava dibarî jî wexteke dûr û dirêj li erdê nedima, di çend rojan da diheliya û wenda dibû. Li gor extiyaran di salên 1940 û 1950an da; berfa ku dibarîya, bêhîsab bû. Yên bûbûn şahidên wan zivistanan digotin; berfa ku me ji ser xaniyan paqijdikir û [...]

Bisîkletçiyên Siwêregê – V (Paşa Uzun)

Di dawiya salên 1960an da dinyaya modern, bi radiyo, sînema, televizyon, kamyon, erebe û hwd. gihîştibû Siwêregê. Her tiştê ku yê nû gava digîhîşt Siwêregê, bala her kesî dikişand û meraqdariya wan şîyar dikir. Yên hukma wan hebû ew tiştên nû yên ku weke bûzdolabî û televizyon ji xwe ra dikirîn, di oda xwe ya [...]

SOZ…(’Ji bo bîranina Necmettin Büyükkaya’; Paşa Uzun)

Dûkana mirovê min yê sewzîfiroş, li Kuça Kelayê a Siwêregê bû. Wexta ez diçûm mekteba navîn, ji bo…

Siwêreg-IV ‘Xalê Bedirê kamyoncî’ (Paşa Uzun)

Xalê Bedirê kamyoncî
Kuça Modanliya(Modanli sokak) li ser Kolana Huriyetê û li hember qehwexana Xalê Hiso bû. Sibehan û êvaran gava muşteriyên Xalê Hiso li Kuça Modanliya dinêrîn, bê kamyona Xalê Bedir tiştekî din nedîtin. Xalê Bedir, hertim kamyona xwe li ser Kolana Huriyetê û li devê kuça mala xwe parkdikir.

Siwêreg-III (Paşa Uzun)

Qehwexana Hiso
Gundiyekî ji gundiyekî ra gotibû.
-Do ez li Siwêregê bûm.
Gunduyê duduyan pirsîbû.
-Tu çûy qehwexana Hiso?
-Na.
-Tu çûy aşxana Çawiş?
-Na.
-Tu çûy aşxana Sefo?
-Na.
-Malava! Wê gavê tu neçûye Siwêregê!

Siwêreg-II (Paşa UZUN)

Kolana(Cadeya) Huriyetê Siwêrega kevn ji du kolanên mezin û du-sê kuçeyên çûk pêkdihat. Ji wan du kolanan yek ji Esmerçayirê destpêdikir û li binya Kela Siwêregê xelas dibû. Ew kolana bi navê İnönü dihatnavkirin, ji ra digotin Kolana İnönü. Dı van salên dawıyê da ew kolana kırın du perçe, jı yekê ra dıbêjın, Kolana İnönü [...]

Siwêreg-I (Paşa UZUN)

Çend Gotinên Pêşî
Di defter û kıtabên tirkan da Siwêreg bajerekî Tirkiyê ye. Weke kurd ez vê yekê qebûl nakim, Siwêreg bajarekî Kurdîstanê ye, xelkê wî jî çi rind çi xirab perçekî xelkê Kurdîstanê ye. Di vê  bajarê da ez hatim dinê, bi nan û ava vê bajarê ve mezin bûm.

Nav, Tarîx , Ferîd(Paşa Uzun)

Ger em nav û paşnavên ku me ji tirkan, ereban, misilmanan û eceman girtine bidin alîyekî û bala xwe bidin ser nav û paşnavên kurdî, wê gavê em ê bibînin ku her navekî kurdî bi naveroka xwe, raborîya me, tarîxa me tîne bîra me. Navê mirovan, navê gund û bajaran, çîya û banîyan behsa tiştekî, [...]

“Ferîd tê dinê” (Paşa Uzun)

“Her cara ku dîya min bahsa serpêhatîyên xwe yan behsa bûyeran dike ez mat û heyran dimînim. Di gotinên wê de wext nîn e; ne saet, ne meh û ne jî sal… Wek em hemû însan di wextek bê serî û bê binî de dijîn, mesafeyên di nava bûyin û mirinê de wenda dibin. Dîya [...]

“KÊ ÇIMA FERÎD KUŞT?” (Paşa UZUN)

Dûre çi dibe?
Li vir dixwazim li ser çend noqteyan bi kurtasî dîtinên xwe bêjim.
Yek; ji kuştina Ferîd heya nuha hinek însanên siyasetmedar û ronakbîrên kurd hîna jî xwe ji zîhniyeta eşîr û eşîrtiyê xelas nekirine, dibêjin “Mala Brodireja” xwe bêdeng kir.