Özlemekten korktuğumuz zamanların tasviridir şairin kanayan dili. Söyleyemediklerimiz, dalları kırık bir ağaç gibi kimsesiz. Gitmek istediğimiz yollar örümcek ağlarıyla örülü. Ve acemice peşine düştüğümüz hayat…

Suskunluğumuzla ölüyoruz…

Oysa her gün onlarca kitap yazılıyor hayatın o gelgeç şurubuna dair. Her gün onlarca hayat bölünüyor. Bizse yalnızlıklar ve zavallılıklar içinde kayboluyoruz.

Pişmanlıklar gezegeninde hala bilmediğimiz kentleri arzuluyoruz. İntihar bezenmiş diri ruhlar ırmağında akıp gidiyor geleceğimiz.

Kirlenmiş yüzler içinde O’nu düşünebildiğimiz kadardır özgürlüğümüz. Yitirmediklerimizdir birazda bizi biz yapan.

Öteliyoruz insan olabilmeyi. Hoyratça tükettiğimiz akşamlar histerik bir anıdan ibaret.

Esmer cam kırıklarında yürüyor gibiyim. ..

Bu yüzyılda dokunurken yaşlı bir ağaca, sararmış gövden bir görünüp bir kayboluyor karşımda.

Düşlerimin içinde düş gördüm. Kendi kutsal kabilemde cüzamlı bir bedevi oldum gün güneş vakti. Acıma şimdi bana, bırak erisin gece kendi tavında. Arınsın alnımdan toprağa sessizliğim.

Kısa ömürlü evlerden kısa filmler yaptım. Sevginin yıldızını tutarken avuçlarımda, senin ardından akan gözyaşlarına tanık oldum. Seninle suskunluğa bürünen küçücük yaşamların yasını büyüttüm.

Gözlerim kızarıyor adını andıklarında…

Hayatımıza anlam veren özgürlük rüyasının,devrimci delikanlısı. Şimdi karakalem çizgisi suretin, coşku dolu kitaplar arasında dostluğunun sıcaklığını saklıyor. Bakakalıyorum tarihi siyah sayfalara…

Hoş geldin Ferit Uzun.
–

Uzun zamandır Argun’da yazıyorum. Ferit Uzun adına ve anısına yapılmış bu sitede ben de onun yaşam anlayışına saygımı ve sevgimi kaleme almak istedim.22 Kasım tarihine yetiştiremediğim için bütün Argun emekçileri ve okurlarından özür dilerim.

Berfin Kaya

Satır 1 :

Satır 2 : Kayıp giden bir yıldıza bakmak gibi zaman.Cimri ve bir o kadar utangaç. Üç vakte bölünmüş ayrılıkların sessizliğinde gizli varlığımızdı zaman. Bir ıslık boyu yürüyebilmekti telaşla. Sararmış bir zarfta kurumuş gül lekesiydi sureti kutsallığın. Bakıma muhtaç mekanları iyileştirebilme mucizesi olmadan nasıl geçer ya bu ömür!

Satır 3 : Yalnızlığın yitirildiği anlarda yaşamak gibi gece. Kendine ait en mahrem türküleri fısıldayabilmek kadar özgür ve tamamlanmamış. Eksik eteğine yamalar yapıp yıldızlardan; yeni günahlara doğum yapan bir kadın gibi gece. Cesur bir şövalye kadar güleç. Ya bu ışık olmazsa nasıl bilinir gecenin bilinmeyen rengi…

Satır 4 : Sıcacık bir yüzü duyumsamaktı aşk. İncitmeden saklayabilmekti en yalın kavuşmaları. Bir düşün peşinden umarsızca koşabilmekti aşk. Zuhal gecesini bağışlayabilmekti sevgilinin gözlerine. Tutup parmaklarının ucundan yaşamı yeniden yaratabilmekti. Büyümek ve büyütmekti. Korkuları parçalayıp savurabilmekti karanlığa. Boşlukta kaybolmaktı aşk. Sonra bir masal dizesinde bulmaktı kendini. Çocuk heyecanları toplayabilmekti eldivenlerin beş rengine. Sımsıkı sarmaktı kar tanelerini.

Satırsız : İşte öylesine geçiyor satır araları aklımdan. Ki satır aralarında yaşanıyor eylül mevsimi. Satır aralarında yetişemiyoruz zamanın acıtan kusurlarına. Ve satır aralarında hatırlanıyor gece. Sonra satır aralarında yaşanıyor aşk…

Berfin KAYA

Köleliğin özgürlüğe çağrısı bu ezgi. Çırpına çırpına koşmak geliyor içimden. Sonsuzlukta bir güne koşmak…nerede olduğumu bilmeden.

Soluğum kesilene kadar koşmak.masmavi bir deniz hayal ederek. Kendimi hiç bu kadar denize yakın hissetmemiştim. Bu müziği dinlerken denizi özlüyorum. Ve taşlardan kolye yapmayı. Ruhumu tamamlayan mevsimleri.

Tanımadığım ülkelere çağırıyor beni. Yeni keşiflere açık yemyeşil bir umman gibi. Işığın kendiliğinden kaybolması gibi. Kollarını açıp iki yana haykırmak gibi bu ezgi.

Eleni Karaındrou…sonsuzluğun şımarık yaratıcısı. Üzerime serdiğin siyah tüle dokunmak gibi ezgilerin. Notaların mezarım başında ağlıyor sanki….aydınlığımın kuklası izlerin.Kırmızı gece(liğin)de bir kadını uyandırmak kadar ürkütücü sessizliğin….

27.06.2009
Berfin Kaya

Yüzyıllardır savaş karşıtları olarak ortak argümanların yanı sıra verilen mücadeleler sonucu elde edilen uluslar arası savaş kuralları yasal güvenceye kavuşturulurken ne yazık ki bu yüzyılda bile feodal hukuk kurallarını yenemedik.

Ortadoğu’nun hala neredeyse dünyanın tek savaş merkezi olması hala yaşanan bu vahşetlerin sanırım kısa bir açıklaması olabilir.Modern hukuk kurallarının olmadığı,kadının iffet mabedi olarak algılandığı, dolayısıyla bireysel insani haklarının tanınmadığı,işlenen cinayetlerde çocukların tetikçi olarak kullanıldığı düşünüldüğünde sanırım bu yaşananlar hiç de açıklanamaz değil. Ve bu coğrafyada güvenlik adına oluşturulan koruculuk sistemi.bu coğrafyanın yıllardır kanayan yarası.onca feryada rağmen bir türlü kaldırılmayan halkı birbirine kırdırtan koruculuk sistemi.

Elinde hiçbir gücünün kalmadığı insanların eline kocaman ve tehlikeli silahları tutuşturduğunuz da yaşanan bu vahşeti biraz daha anlatıyor.

Burada yıllardır olan tüm dar ve geniş çatışmalar bu denli kuralsız olmamıştı; yani aile içi çatışmalarda en üst seviyede bile ileri gelenler durumu bir şekilde çözümlerdi. Bunda ulusal tüm Kürt hareketlerinin payı tartışmasızdır. Bölgede bugün bu tip aile içi yada aşiretler arası kavgaların minimize edilmesinde en büyük rolü devlet değil bu ulusal Kürt hareketinin öncüleri yada aktivistleri rol oynamıştır. Aksine sistem yaşanan çatışmalı ortamı daha da körükledi. Dolayısıyla bu bölgenin korucu bölgesi olması bu vahşetin engellenemez olduğunu sanırım ispatlar nitelikte;çünkü geçmişte de bunun gibi olmasa da benzer onlarca olay kamuya cereyan etmesine rağmen bir failleri yoktu;işledikleri cinayetlerde hiçbir hukuki yaptırım uygulanmadı.Onlara göre insan öldürmek koruma adına(!) gayet meşru bir eylemdi. İşlerinin tanımı bu olduğundan böyle bir toplu cinayet vakasını yapmaları onlara göre kendi haklılıklarını kanıtlayan meşru bir eylem.

Birde en önemli yanı devletin yasama mekanizması olayı aile içi husumet ve namus davası gibi yüzeysel aktarmakta ısrarlı gibi görünüyor. Küçük bir nüans farkıyla; İçişleri Bakanlığı konunun koruculuk sistemini ile alakasını çıtlattı.Bunun üzerine çözüme hangi araçlarla gidileceği ise meçhul.

Yaşanan bu toplu katliamın en büyük sorumlusu silahları susturmayan bu zihniyet,bireysel silahlanmayı özendirici politikalar,bölge halkını savaştan sosyal ve psikolojik olarak rehabilite etmeyen anti-sosyal devlet ve hukuk bilincidir.

Toplumun bütün demokrasi odakları olayın üstüne gitmeli,gelenekçi anlayışın bir unsuru olarak meşrulaştırılan şiddeti ,hane hane yaşamımızdan uzaklaştırmak,kalıcı toplumsal barışı inşa etmek için tüm güçlerini seferber etmelidir.

Korkarım devletin ilgili makamları sorunu çözme adına yeni koruculuk yasası çıkarmasın! Daha fazla korucu,daha fazla tatbikat,daha etkili silahlar gibi…

Berfin KAYA
07.05.2009

Ve ben öyle üzülüyorum ki sana; keşke ben sen olsaydım ve o gözleri ben tanısaydım. Dersin ki bu benim acım ve mutlu aşk yoktur o zaman susarım…

Dağınık cümleler geçiyor dilimin ucundan. Bir telaşla şiir tutturdum ikimizin adına. Hani başkaları adına yazılmış ama bizim hayatımıza dair mısralar dökülüyor havaya. Ne sen tutabiliyorsun ne ben…
belki unutulduk gölgesinde bir sarnıcın….
Ve şimdi yeniden yazılıyor amaçsız kargaşalar yumağı.
—-
Seni okumak,mutsuzluğun notaları gibidir.

Berfin KAYA

Hayatımı parçalayan o mutluluk imgeleri….
Kendimi yitirdiğim uyuşuk zamanlardayım. Yitik,eksik sayfalar arasında…
Parçalanan yüzler arasındayım. Sizden biriyim yani. Sizin kadar kayıp,sizin kadar solgun…

Berfin KAYA